Lieve Jolanda

 

Dank je wel dat je mij meer bij mijn natuur hebt laten brengen. Voor mij is dat van onschatbare waarde. Jouw hart voor deze plek en de innemendheid en heerlijke voeding van Nazzaro maken het hier zijn een bijzondere ervaring om niet meer te vergeten.

 

Na onze week in Italië heb ik een beeldje in mergel af kunnen maken, waarmee ik eerder niet zo veel verder kwam. Het heeft alles te maken met mijn ervaring op La Bianchina. Mijn herverbinding met de aarde!

 

Zijn wij even goed bezig geweest dit jaar,
met dank aan Jolanda,

 

La Bianchina heeft mij een enorme boost gegeven in mijn natuurlijke richting en vertrouwen. Mijn energie stroomt vrijer door mijn lichaam. Ik denk met een grote :-) aan jou en onze avonturen op la Bianchina. En mocht ik het kwijtraken, weet ik je te vinden!

 

Mijn ervaring in la Bianchina heeft me weer teruggebracht naar het belang van mijn persoonlijke contact met de natuur om me heen en daarmee mijn eigen natuur natuurlijk.

 

Mijn thuiskomst was meer de bewustwording van `wat doen wij hier, terwijl er plekken zijn waar nog wel water (van het hart), direct van de bron kan worden gedronken`.

 

Om stil te worden heb je niets nodig

Doe niets maar laat

Laat komen wat komt

laat gaan wat gaat

laat zijn wat is

 

Vanmorgen vroeg iemand mij naar mijn ervaringen in Italië, in september.

Ik hoorde mijzelf zeggen:
"het is zo fijn om weer kind te kunnen en mogen zijn, daar op die boerderij.
"Vader" Nazzaro brengt 's-morgens tijdens de zonsopgang thee van vers geplukte venkel, een uurtje later staat er een ontbijt op tafel, daarna koffie buiten in het zonnetje en als we er allemaal aan toe zijn, gaan we, in ons oude kloffie, op pad met "moeder" Jolanda - het bos in en het veld in - rond 1 uur 's-middags keren we terug "naar huis" en wordt er een heerlijke warme maaltijd met salade geserveerd. Na het rusten, is er rond 4 uur opnieuw veel thee en laten we onze verbeelding los (schrijven, tekenen, kleuren, ontwerpen etc.). Tot een uur of 6. Na het douchen en rusten, eten we rond 7 uur warm, puur, Italiaans.

De hele dag mag ik kind zijn. Er wordt voor mij gezorgd.  Ik geef mij over aan wat komt, wetende dat "moeder en vader, de veiligheid van een huis" ervoor mij zijn.
De gedachte dat het er voor mij is. Is genoeg. Voelt ontzettend rijk.

Zo'n  thuis, wil toch iedereen ?

 

Adem in

en ontspan

adem uit

en glimlach